ریل های ماشین برف روب
مشابه ریل های تانک هستند، البته با چند اختلاف کلیدی. برای تحرک و سرعت بیشتر آنها
را از مواد سبک مثل لاستیک می سازند، در حالی که ریل های تانک از مواد سخت ساخته
شده اند تا با حمل بار سنگین در مقابل ضربات سخت و انفجار نیز مقاومت داشته باشند.
ريل هاي تانك علاوه بر پیش راندن هدایت تانک را نیز بر عهده دارند، درحالی که یک
دسته ی فرمان طراحی شده برای اسکی ماشین برف رو را هدایت می کند.
در هر دو حالت، ریل
ها موفق تر از چرخ ها عمل می کنند. ریل ها وزن ماشین را روی سطح گسترده تری توزیع
می کنند، که به آن اجازه می دهد تا روی زمین نرم یا لغزنده و ناپایدار حرکت کند در
حالی که وسایل نقلیه ی چرخ دار از حرکت در این موضع عاجزند. دقیقا به همان شکل که
چوب اسکی های بلند و صاف و کفش های مخصوص برف پهن و مسطح، وزن شخص را روی سطح
بیشتری توزیع می کنند، ریل ها نیز یک ماشین برف رو سنگین را از فرو رفتن در برف نرم
باز می دارند.
این دلیجان های برفی برخی
از شباهت های بین ماشین های برف رو و تانک ها را نشان می دهند. انها اساسا
ماشین های برف رو چند
نفره هستند، با فرمان دایره ای شکل که به جای دسته فرمان تعبیه شده است.
ریل های ماشین برف رو
همچنین می توانند کشش را روی سطوح لغزنده مثل برف و یخ که جرخ های عادی امکان سر
خوردن دارند، فراهم کنند. سطح گسترده و نیز زبری کف ریل ها بین سطح و ماشین اصطکاک
ایجاد کرده، باعث چسبندگی بیشتر آن به سطح می شود. روی ریل بیشتر ماشین های برف رو
زائده های تیزی اضافه می کنند. این زائده ها مانند گل میخ های کفش های ورزشی عمل
کرده و با فرو رفتن در یخ یا برف سفت به میزان اندک، سوراخ های کوچکی را ایجاد می
کنند که ریل ها را قادر می سازد تا به خصوص در زمین های لغزنده، هر چه محکم تر به
یخ بچسبند.
شما برای هدایت ماشین
برف رو، دسته ی فرمان را تقریبا مشابه روشی که برای هدایت دوچرخه یا موتور سیکلت به
کار می گیرید، می گردانید. دسته ی فرمان به یک میله که تقریبا جلوی ماشین نصب شده،
متصل اند و آن نیز به نوبه ی خود به تخته های اسکی که روی سگدست در زیر ماشین برف
رو سوار شده، متصل شده است. با چرخیدن دسته ی فرمان تخته- های اسکی در همان جهت می
چرخند.
ماشین های برف رو در
پهنا و اندازه های مختلف و متناسب با شرایط گوناگون سطح زمین به بازار می آیند، مثل
مدل هایی با یک و دو چوب اسکی. تخته اسکی های پهن تر وزن ماشین برف رو را روی مساحت
بیشتری قرار می دهند، که ماشین را قادر می سازد که به نوعی روی برف شناور باشد، در
حالی که تخته های باریک تر برای پیچ های تند مناسب هستند.
این راننده به یک پیچ
تند تکیه خورده است، که به او کمک می کند تا تعادل خود را حفظ کند.
کمک فنرها نقش بسزایی
در یک سواری راحت و استوار دارند. فنرها و خفه کن ها به روشی مشابه آنچه در دوچرخه
های کوهستانی تعبیه شده استفاده شده اند که راننده را قادر می- سازد تا وسیله ی
نقلیه ی خود را با تحرک و جنبش تخته های اسکی و البته پایداری و ثبات یک ماشین ریل
دار هدایت کند.
در بخش بعدی با برخی از
موارد جانبی و محیطی مربوط به ماشین برف رو آشنا خواهیم شد.