سیستم
انتقال قدرت دو کلاچه:(ترجمه از کاوه مینایی
)
اکثر
مردم این را می دانند که ماشین های موجود با دو سیستم انتقال قدرت متفاوت کار
می کنند،یکی سیستم عادی که راننده با فشار دادن پدال کلاچ و با استفاده از
دسته تعویض دنده ،دنده را تعویض می کند و دیگری سیستم اتوماتیک است که با
استفاده از چند کلاچ و یک مبدل گشتاور و چرخدنده های سیاره ای همه کارهای
تعویض دنده را برای راننده انجام می دهد.اما سیستم دیگری مابین این دو وجود
دارد که ترکیبی از بهترین ویژگی های هر دو سیستم را فراهم می کند و آن سیستم
انتقال قدرت دو کلاچه است که به آن ، سیستم انتقال قدرت شبه اتوماتیک ، سیستم
دستی بدون کلاچ یا سیستم دستی انتقال قدرت اتوماتیک شده هم گفته می شود.
البته در زمینه ماشین های مسابقه سیستم های شبه اتوماتیک
مانند گیربکس دستی متوالی همواره استفاده شده اند اما در ماشین های معمولی
تکنولوژی نسبتا جدیدی است.
در این مقاله خواهیم آموخت که سیستم انتقال قدرت دو
کلاچه چگونه کار می کند، و آن را با سیستم های دیگر مقایسه خواهیم کرد و
بررسی خواهیم کرد که چرا بعضی آن را سیستم انتقال قدرت در آینده می دانند.
سیستم انتقال دو کلاچه کار دو گیربکس سیستم دستی را با هم
انجام می دهد.برای درک بهتر این موضوع بهتر است طریقه کارکرد گیربکس دستی
معمولی را مرور کنیم. وقتی که راننده می خواهد دنده را به وسیله دسته دنده
عوض کند باید ابتدا پدال کلاچ را فشار دهد در این سیستم کلاچ رابطه بین موتور
و گیربکس را قطع می کند و از انتقال قدرت به چرخها جلوگیری می کند سپس راننده
با دست و به وسیله دسته دنده ،دنده جدیدی را انتخاب می کند در ضمن این کار
حلقه دندانه دار شده ای از یک چرخدنده به چرخدنده با اندازه متفاوت حرکت می
کند.وسایلی که همزمانساز (synchronizer)
نامیده می شوند دنده ها را قبل از اینکه با هم درگیر شوند هم سرعت می کند تا
از خرد شدن چرخدنده ها جلوگیری شود.وقتی که چرخدنده جدید درگیر شد راننده
پدال کلاچ را رها می کند.با این کار دوباره موتور به گیربکس وصل می شود و
نیرو دوباره به چرخها منتقل می شود.
پس در یک سیستم انتقال قدرت دستی معمولی جریان دایمی قدرت
از موتور به چرخها وجود ندارد. قطع وصل شدن جریان قدرت پدیده ای را به نام
shift shock
یا
torque interrupt
به وجود می آورد. اگر راننده کار آزموده نباشد سرنشینان ماشین در ضمن تعویض
دنده به جلو و سپس به عقب پرتاب می شوند.
یک گیربکس دو کلاچه از دو کلاچ استفاده می کند و در عین
حال پدال کلاچ ندارد ،کنترل گرهای الکترونیکی و هیدرولیکی پیچیده ای کلاچ ها
را کنترل می کنند در سیستم انتقال قدرت اتوماتیک هم اینگونه است.درDCT(سیستم
انتقال قدرت دو کلاچه) کلاچ ها مستقل از هم عمل می کنند.یک کلاچ چرخدنده های
فرد را کنترل می کند و دیگری چرخدنده های زوج را.با استفاده از این شیوه دنده
بدون قطع جریان نیرو از موتور به چرخها عوض می شود.این سیستم به شکل زیر عمل
می کند:
رانندگان می توانند حالت اتوماتیک کامل را برای ماشین خود
انتخاب کنند و تمام وظایف تعویض دنده را به کامپیوتر محول کنند.در این حالت
رانندگی بسیار شبیه به رانندگی با ماشین مجهز به گیربکس اتوماتیک است چون DCT
به ترتیب یک چرخدنده را خارج و دیگری را درگیر می کند شوک هنگام تعویض دنده
(shift
shock)
کاهش می یابد و مهمتر از همه تعویض دنده تحت نیرو انجام می گیرد یعنی یک
جریان قدرت ثابت و پایدار بین موتور و چرخ ها وجود خواهد داشت.
یک ساختار مبتکرانه متشکل از دو شفت با جدا کردن چرخدنده های
فرد و زوج تمام موارد فوق را ممکن می سازند.در قسمت بعد مطالبی را در مورد
این دو شفت خواهیم آموخت.
اکثر
مردم این را می دانند که ماشین های موجود با دو سیستم انتقال قدرت متفاوت کار
می کنند،یکی سیستم عادی که راننده با فشار دادن پدال کلاچ و با استفاده از
دسته تعویض دنده ،دنده را تعویض می کند و دیگری سیستم اتوماتیک است که با
استفاده از چند کلاچ و یک مبدل گشتاور و چرخدنده های سیاره ای همه کارهای
تعویض دنده را برای راننده انجام می دهد.اما سیستم دیگری مابین این دو وجود
دارد که ترکیبی از بهترین ویژگی های هر دو سیستم را فراهم می کند و آن سیستم
انتقال قدرت دو کلاچه است که به آن ، سیستم انتقال قدرت شبه اتوماتیک ، سیستم
دستی بدون کلاچ یا سیستم دستی انتقال قدرت اتوماتیک شده هم گفته می شود.